Het ontstaan van een Community Manager
Van crisis-app naar een levendig ecosysteem: Hoe ik als Community Manager online en offline verbinding bracht op het schoolplein.
Het maart 2020. Onze dochter mocht voor het eerst naar school. Echter, haar eerste schooldag was de eerste dag van de eerste lockdown. Ofwel, ze ging toch niet naar school.
Ouders, leerkrachten, iedereen moest iets gaan uitvinden wat nieuw en onbekend was. Zoveel vragen, zoeken en worstelingen. Scholen sloten door de pandemie en de alledaagse ontmoeting op het schoolplein verdween. Elkaar luchtig even wat vragen, elkaar en-passant zien in de gang bij de kleuterklas, even inchecken: alles was van de een op de andere dag verdwenen.
Juist toen de behoefte aan steun het grootst was, mocht ik niet in de klassenapp mijn vragen en ideeën kwijt “Graag deze groep vrijhouden voor zakelijke mededelingen”, kreeg ik te horen.
Als reactie richtte ik een WhatsApp-groep "Delen en inspireren" op; met als doel elkaar te kunnen vinden voor het ogenschijnlijk onbenullige, maar wat wel een troost en inspiratie gaf. Immers: gedeelde smart, is halve smart. Toetreden tot de groep was vrijblijvend, alleen als je behoefte had aan ontmoeting zonder een schoolplein.
Wat begon als een digitaal vangnet voor ouders om worstelingen te delen, is inmiddels uitgegroeid tot een handig ingerichte
WhatsApp Community met 150 actieve leden en 12 bloeiende subgroepen.
Functionele groei door te luisteren naar de verschillende behoeften van de doelgroep
De Whatsapp-groep bleef. Ook toen de deuren weer open gingen. De naam van de groep veranderde van “Inspireren & delen” naar “Inspireren & vragen”. Er werden steeds meer tips gedeeld over leuke uitjes, te klein geworden kinderfietsjes werden aangeboden, vragen over school werden gesteld.
School begon zelfs de link naar de appgroep te delen met nieuwe ouders in hun welkomstmail.
Als beheerder van de groep merkte ik dat de groep een chaotische, maar zeer waardevolle berg aan informatie was geworden. Éen chatgroep voldeed niet meer. Dus richtte ik in de zomer van 2024 een community in met een aantal groepen. Hierin splitste ik de informatie die gedeeld werd en ontstonden de groepen Inspireren & vragen, Te geef/Te koop en Knutselen.
Door te luisteren naar wat er leefde op en rondom de school en het plein, heb ik de community opgeschaald naar een overkoepelende structuur met specifieke subgroepen. Vandaag de dag faciliteren we interactie op maat met 12 groepen. Eigenlijk zijn er 3 deelgebieden:
- Praktisch & Duurzaam: Te geef / te koop (waarbij kleding doorgegeven wordt en we kinderen in herbruikte outfits op het plein zien rennen) en Luizenouders.
- Inspiratie & Cultuur: Jaarfeesten, antroposofie en recepten, Knutselen & creëren en een boekenclub De Dwarslezers.
- Maatschappelijk & Actueel: Smartphone (vrije) jeugd, Middelbare school, Schoolorkestje en de Avondvierdaagse.
Impact: Online elkaar makkelijk vinden en dan offline ontmoeten en verbinden.
Een community leeft pas echt wanneer online interactie leidt tot offline impact. Het succes van deze community uit zich in meer verbinding en tastbare resultaten. Wat voorbeelden:
- Crisis-support & Vertrouwen: Toen een leerkracht slachtoffer werd van een brand, activeerde ik de community. Binnen no-time werd er via een digitaal betaalverzoek een zeer riant bedrag ingezameld om zijn nieuwe plek in te richten. Een prachtig bewijs van de diepe onderlinge solidariteit.
- Co-creatie & Waardering: Voor de Dag van de Leerkracht zamelen we niet alleen geld in, maar activeren we talent. Ouders boden massages en ademsessies aan om het schoolteam een boost te geven. Momenteel bouwen 25 moeders samen aan een unieke, handgemaakte Adventskalender waarbij iedereen 25 cadeautjes maakt en uitwisselt.
- Sociaal Vangnet: Een mooie bijvangst van de knutselavonden die ik organiseerde, was dat de moeders hun verhalen begonnen te delen. Het eerlijke verhaal. Zo bleek dat we allemaal weleens worstelen met 'alle ballen hoog houden'. Dit biedt troost en versterkt het onderlinge vertrouwen en groepsgevoel.
Governance, veiligheid en professionele moderatie
Om deze positieve, veilige cultuur te bewaken, koos ik heel bewust om de titel te geven aan de community: “Widars Community van ouders & verzorgers.” Hier zit impliciet in verborgen dat het niet ter entertainment is voor ouders, maar dat een eigen rol en verantwoordelijkheid wordt gevraagd.
Er is een structuur die de intentie van de community zuiver houdt:
- Cultuurbewaking & Onboarding: De kernwaarden staan in de omschrijving. Elk nieuw schooljaar repost ik deze spelregels in de centrale aankondigingen.
- Heldere Offboarding: Om de intimiteit te bewaren geldt de regel: wie niet meer via een kind aan school verbonden is, verlaat de community.
- Integriteit en Ruggenspraak: Om persoonlijke kleuring te voorkomen, stelde ik een co-beheerder aan. Samen vormen wij het klankbord voor strategische beslissingen.
- Conflictmanagement: Toen een lid de sfeer verstoorde met passief-agressieve uitingen en persoonlijke aanvallen, paste ik een strak escalatiepad toe (mondelinge waarschuwing, schriftelijke waarschuwing, uitsluiting in overleg en het opschonen van belastende content).
Mijn visie als Community Manager
Mijn grootste en eerste wens was: het delen van kennis en ervaring op een respectvolle manier.
Het bundelen van kennis maakt ons allemaal beter. Positiviteit tilt ons allemaal naar een hoger niveau. De uitwisseling maakt de community sterk en levend.
Dit project is met mij gegroeid tot een dienst waar ik iedere dag weer trots op ben.
Het bewijst mijn kracht als verbinder in de sociale sector. Ik bouwde de digitale structuur, bewaak de cultuur, activeer menselijk kapitaal en hanteer een professionele structuur.
Deze praktijkervaring en mijn maatschappelijke hart maakte mij tot een community manager, zonder dat ik het wist. Maar nu ik het weet…. 😉




